De IMU, of onroerendezaakbelasting, is een verplichting voor huiseigenaren in Italië. Maar wist u dat er situaties zijn waarin je deze belasting kunt ontwijken? Dankzij de concepten van verjaring en verval hebben burgers de mogelijkheid om aan betalingsverplichtingen te ontsnappen, mits aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan.
Als de gemeente nalaat om de IMU te innen of niet tijdig controles uitvoert, kunnen belastingbetalers zich beroepen op verjaring of verval. Dit betekent dat ze hun plicht om te betalen kunnen ontlopen, zonder juridische gevolgen, zolang de tijdslimieten zijn verstreken. Het is echter goed om te weten dat, zelfs als verjaring van toepassing is, eerder gedane betalingen niet worden terugbetaald.
Indice dei contenuti:
Verjaring en verval: wat u moet weten
De verjaringstermijn voor de IMU bedraagt vijf jaar, volgens de Italiaanse wetgeving voor lokale belastingen.
Deze termijn begint te lopen vanaf het moment dat de betaling verschuldigd was. Bij een belastingcontrole door de gemeente wordt de verjaringstermijn echter opnieuw ingesteld.
Het Burgerlijk Wetboek stelt een verjaringstermijn van vijf jaar voor alle periodieke betalingen, waaronder de IMU. Voor deze belasting begint de verjaring te tellen vanaf 1 januari van het jaar na het jaar waarin de betaling had moeten plaatsvinden. Dit betekent dat als we in 2026 zijn, je de IMU van 2019 of eerder kunt negeren, op voorwaarde dat er geen officiële betalingsverzoeken zijn ontvangen van de gemeente.
Belangrijke aandachtspunten
Als er geen belastingaangifte voor de IMU is gedaan, begint de verjaring vanaf het jaar dat volgt op de deadline voor indiening. Dit houdt in dat als iemand geen aangifte voor de IMU van 2026 heeft ingediend, zij tot 31 december 2026 kunnen worden aangesproken voor betaling.
De verjaringstermijn van vijf jaar is alleen van toepassing als de gemeente al een controle heeft uitgevoerd. Zonder een formele controle door de gemeente is er geen juridische basis voor het vorderen van de belasting. Dit betekent echter niet dat de IMU altijd niet verschuldigd is; het is ook belangrijk om te controleren of het recht om te innen niet is vervallen.
Verval van het recht om te innen
Naast verjaring bestaat er ook het concept van verval, dat betrekking heeft op het recht van de gemeente om belasting te innen. Volgens de wetgeving moeten gemeenten binnen vijf jaar na het verschuldigd zijn van de IMU een controle uitvoeren. Als dit niet gebeurt, vervalt hun recht om deze belasting te vorderen. Dit is bedoeld om de efficiëntie van belastingadministraties te bevorderen en ervoor te zorgen dat belastingbetalers niet eindeloos in onzekerheid blijven over hun verplichtingen.
Bijvoorbeeld, als de IMU voor 2026 aan de gemeente moet worden betaald, kan de gemeente deze belasting tot 31 december 2031 innen, mits zij tijdig de nodige controles uitvoert. Als de gemeente echter pas in 2026 een controle uitvoert, dan vervalt de schuld in 2031.
Actie ondernemen bij betalingsverzoeken
Het is cruciaal om te begrijpen dat het niet voldoende is dat een schuld verjaard of vervalt; belastingbetalers moeten ook actie ondernemen tegen eventuele betalingsverzoeken die zij ontvangen. Dit betekent dat men binnen 60 dagen na ontvangst van een dergelijk verzoek bezwaar moet maken. Anders wordt de belasting weer verschuldigd.
Een bezwaar moet schriftelijk worden ingediend bij de gemeente of de Agenzia delle Entrate, het belastingagentschap, met vermelding van de redenen voor het bezwaar. Dit kan per aangetekende brief of via een officiële e-mail.
Als de gemeente nalaat om de IMU te innen of niet tijdig controles uitvoert, kunnen belastingbetalers zich beroepen op verjaring of verval. Dit betekent dat ze hun plicht om te betalen kunnen ontlopen, zonder juridische gevolgen, zolang de tijdslimieten zijn verstreken. Het is echter goed om te weten dat, zelfs als verjaring van toepassing is, eerder gedane betalingen niet worden terugbetaald.0