Er is opnieuw discussie rond de rol van stablecoins in het huidige financiële landschap nadat Neel Kashkari, president van de Fed in Minneapolis, in scherpe bewoordingen stelde dat deze digitale tokens weinig praktische waarde hebben. Tegelijkertijd reageerden valutamarkten op economische gegevens uit de Verenigde Staten: wekelijkse aanvragen voor werkloosheidsuitkeringen daalden en zorgden voor een versteviging van de dollar.
Deze combinatie van beleidskritiek en marktdata geeft een genuanceerd beeld van de spanning tussen traditionele monetaire instellingen en innovatieve betalingsmiddelen.
In dit artikel vergelijken we Kashkari’s kritiek met concrete gebruiksscenario’s van stablecoins en zetten we die af tegen de recente macro-economische cijfers die invloed hebben op het rentebeleid en valutabewegingen. We behandelen zowel operationele aspecten van grensoverschrijdende betalingen als de bredere marktreacties op arbeidsmarkt- en handelscijfers.
Indice dei contenuti:
Wat Kashkari zegt en waarom dat botst met praktijkervaring
Neel Kashkari stelde publiekelijk dat stablecoins in de praktijk weinig nut hebben, vooral voor grensoverschrijdende betalingen. Zijn betoog draaide om het idee dat ontvangers lokale valuta nodig hebben en dat conversie naar fiat de voordelen van snelheid en kostenefficiëntie tenietdoet. Deze kritiek raakt een kernvraag: is de toegevoegde waarde van digitale tokens alleen theoretisch of ook praktisch relevant voor gebruikers buiten de traditionele bankinfrastructuur?
Technische en operationele punten
Feiten die vaak naar voren worden gebracht door voorstanders laten zien dat crypto-betalingen in veel gevallen sneller en goedkoper zijn dan traditionele bankoverschrijvingen.
Een bankoverschrijving kan meerdere dagen duren en omvat vaak vaste kosten die vooral bij kleinere bedragen disproportioneel zwaar wegen. Daartegenover staat dat een gebruiker met een smartphone snel een overdracht in USDC of USDT kan ontvangen en vervolgens zelf kan wisselen op een lokaal of internationaal exchange-platform, meestal tegen lagere kosten en binnen minuten.
Waarom stablecoins relevant zijn voor de ongebankte bevolking
Een belangrijk argument pro-stablecoin is het bereik onder de zogenaamde unbanked of financieel uitgeslotenen. In veel ontwikkelingslanden en afgelegen gebieden ontbreken betrouwbare bankfilialen en SWIFT-verbindingen zijn duur en traag. Voor mensen zonder bankrekening bieden digitale wallets en stablecoins een praktisch alternatief om salaris, remittances of betalingen te ontvangen zonder tussenkomst van kostbare intermediairs.
Reële voordelen versus institutionele scepsis
De institutionele kritiek, zoals die van Kashkari, gaat vaak uit van toezicht, stabiliteit en het gemak van fiatgeld in de lokale economie. Dat zijn valide zorgen, vooral op het gebied van consumentenbescherming en financiële stabiliteit. Tegelijkertijd tonen gebruikerscases aan dat stablecoins functioneel nut hebben: snelle settlement, lagere fees en toegankelijkheid via mobiele apparaten. Het debat spitst zich daarom toe op regelgeving en infrastructuur in plaats van uitsluitend op technologische bruikbaarheid.
De macrocontext: sterke arbeidsmarkt en marktreacties
Parallel aan het debat rondom stablecoins lieten recente Amerikaanse cijfers zien dat wekelijkse aanvragen voor werkloosheidsuitkeringen daalden tot 206.000, onder analistenramingen. Deze cijfers werden door markten opgevat als aanwijzing dat de arbeidsmarkt resilient blijft, wat op zijn beurt de dollarindex een opwaartse impuls gaf. Een sterker dan verwachte arbeidsmarkt verkleint de noodzaak voor onmiddellijke renteverlagingen, een factor waar centrale banken zoals de Fed rekening mee houden.
Daarnaast toonden handelscijfers een opgelopen tekort van ongeveer $70,3 miljard, wat de markten verder beïnvloedde. Combineer deze economische signalen met geopolitieke spanningen en uiteenlopende opvattingen binnen de Fed — zoals blijkt uit vrijgegeven notulen — en je krijgt een landschap waarin valuta en renteverwachtingen voortdurend worden bijgesteld.
Tegelijkertijd onderstrepen recente economische cijfers waarom centrale banken terughoudend blijven met snelle beleidsverschuivingen: een robuuste arbeidsmarkt en geopolitieke risico’s brengen onzekerheid met zich mee.
Het gesprek rondom stablecoins blijft dus een kruispunt tussen technologische innovatie, sociale toegankelijkheid en monetair beleid. Effectieve oplossingen lijken minder te liggen in het volledig afschrijven van nieuwe betalingsmiddelen en meer in het vinden van regelgeving en infrastructuur die zowel veiligheid als gebruiksgemak mogelijk maken.