De recente data van marktanalyses laat zien dat zo’n 60 procent van de in omloop zijnde bitcoin momenteel op winst staat; vorige maand zakte dat aandeel zelfs naar bijna 50 procent. Dat cijfer komt uit datasets van CryptoQuant en wordt door veel analisten gebruikt als graadmeter voor de algemene winstgevendheid van houders.
Historisch gezien zijn zulke lage niveaus vaak gevolgd door koersomkeringen, maar het is cruciaal om te begrijpen waarom dat gebeurde en waarom het nu anders kan uitpakken. Deze tekst legt uit wat de cijfers betekenen, welke eerdere marktbodems ermee samenvielen en welke structurele veranderingen in de markt de betrouwbaarheid van dit signaal kunnen aantasten.
Indice dei contenuti:
Wat de cijfers concreet aangeven
Wanneer tussen de 50 en 60 procent van de munten winstgevend is, impliceert dat dat veel adressen hun bitcoin hebben gekocht op prijzen die dicht bij de huidige koers liggen.
Met andere woorden: bijna de helft van alle munten is aangeschaft voor hogere prijzen en staat dus op verlies. Dit vermindert het aantal directe verkopers dat onder druk zou kunnen verkopen om verliezen te beperken.
In markttermen betekent een lage winstgevendheid vaak dat de verkoopdruk afneemt omdat minder houders een onmiddellijke aanleiding hebben om te liquideren. Voor de groep die nog op winst staat, is de relatieve winst vaak klein, waardoor zij ook minder snel geneigd zijn de markt te verlaten.
Dit mechanisme draagt bij aan stabilisatie en kan de bodemvorming in gang zetten.
Historische voorbeelden als referentie
Twee duidelijke momenten waarop de winstgevendheid van bitcoin diep daalde, waren in maart 2026 en in januari 2026. In maart 2026 viel de winstgevendheid onder de 50 procent toen de koers rond de 6.500 dollar noteerde; daarna ontstond een sterke bullmarkt richting een nieuw record. In januari 2026 daalde de indicator opnieuw naar ongeveer 51 procent toen de koers rond de 16.700 dollar lag, waarna een forse rally volgde.
Deze historische patronen verklaren waarom veel traders en beleggers aandacht hebben voor de metric: vergelijkbare niveaus vielen eerder samen met marktbodems en langere opwaartse perioden daarna. Toch is verleden geen garantie voor de toekomst, vooral niet nu het marktlandschap verandert.
Waarom dezelfde uitkomst niet gegarandeerd is
De hedendaagse cryptomarkt onderscheidt zich door de groeiende rol van institutionele beleggers die vaak via bitcoin-beursfondsen (ETF’s en vergelijkbare producten) investeren. Dit heeft twee belangrijke gevolgen: deze partijen hanteren doorgaans een langere investeringshorizon en zijn minder snel geneigd om bij kortdurende volatiliteit te verkopen, wat het klassieke verkoopgedrag van retailbeleggers minder dominant maakt.
Bovendien kunnen grote beleggingsvehikels substantiële posities opbouwen die de verdeling van munten over houders veranderen. Een voorbeeld hiervan is dat een enkele strategie of fonds inmiddels een substantieel deel van de circulerende voorraad kan aanhouden: de voorraad van Strategy vertegenwoordigt momenteel ongeveer 3,6 procent van alle munten. Dat soort concentratie beïnvloedt hoe gevoelig de prijs reageert op koop- en verkoopdruk.
Praktische effecten voor beleggers
Voor individuele beleggers betekent dit dat zij voorzichtig moeten omgaan met het interpreteren van lage winstgevendheid-cijfers als een automatisch koopmoment. Een dalend percentage kan indicatief zijn voor een vertraging van verkoopdruk en mogelijke stabilisatie, maar het is geen onfeilbaar koopsein. Institutionele participatie kan de timing en omvang van prijspieken en -dalingen anders maken dan in eerdere cycli.
Kortom: een beperkte winstgevendheid van de totale voorraad bitcoin is een signaal dat beleggers moeten meewegen, maar niet de enige factor. Combinatie met andere indicatoren, marktstructuur en de rol van bitcoin-beursfondsen is essentieel voor een afgewogen oordeel over risico en kansen.
Conclusie
De huidige situatie — ongeveer 50–60 procent winstgevende munten — is historisch gezien vaak een aanwijzing dat een bodem in zicht kan zijn. Tegelijkertijd verandert de markt door institutionele instroom en geconcentreerde holdings, waardoor de betrouwbaarheid van dat signaal afneemt. Voor beleggers geldt dat zij deze winstgevendheid-data als onderdeel van een breder speelveld moeten zien en niet als een op zichzelf staande voorspelling.
Bronnen zoals CryptoQuant bieden nuttige inzichten in de distributie van winsten en verliezen onder houders, maar interpretatie vereist context: marktsamenstelling, lange termijnposities van instellingen en dynamiek van bitcoin-beursfondsen bepalen samen of een historische patroon zich herhaalt of juist afwijkt.