De Italiaanse residentiële vastgoedmarkt toonde in 2026 duidelijke tekenen van herstel: het totale omzetvolume van woningverkopen bereikte circa 124 miljard euro en het aantal transacties klom naar ongeveer 766.757. Deze cijfers illustreren een markt die enerzijds profiteert van gunstiger financieringsvoorwaarden en anderzijds wordt geconfronteerd met structurele ongelijkheden tussen regio’s en woningtypes.
Het jaar kende een mix van macro-economische factoren: licht dalende rentevoeten op hypotheken, een hogere bereidheid van banken om te lenen en een vlucht van kopers naar steden met sterke vraag. Tegelijkertijd blijft een groot deel van het woningbestand in binnenzones minder verhandelbaar, wat de indruk wekt van een markt met twee snelheden.
Groei in omzet en transacties
Het rapport van het Agenzia delle Entrate in samenwerking met de ABI toont dat de totale waarde van woningtransacties in 2026 met ongeveer 8,8% toenam ten opzichte van 2026. Het aantal verkoopakten steeg met circa 6,4%, wat de stijging in omzetrend benadrukt. Belangrijk hierbij is dat een groot deel van deze groei geconcentreerd is in de noordelijke en centrale regio’s: meer dan de helft van het omzetvolume komt uit het Noorden.
Regionale verschillen en concentratie
Ongeveer een kwart van de nationale omzet is toegeschreven aan de acht grootste steden, waarbij Milaan de hoogste gemiddelde transactie waarde liet zien — bijna 440.000 euro per verkoop — gevolgd door Rome en Firenze. Dit creëert een duidelijk contrast met kleinere gemeenten en binnengebieden, waar vraag en prijzen veel lager blijven.
De rol van hypotheken in het herstel
Een belangrijke drijfveer achter de stijging van transacties is de toename van aankopen gefinancierd met een hypotheek. In 2026 werden ongeveer 333.759 aankopen ondersteund door hypotheekleningen, een stijging van ongeveer 52.000 posten ten opzichte van het voorgaande jaar. Het totaal uitgekeerde hypotheekkapitaal bedroeg ruwweg 47 miljard euro, een groei van circa 9 miljard vergeleken met 2026.
Rentes, looptijden en leeftijd van kopers
De gemiddelde rente op verstrekte hypotheken lag rond 3,35%, ongeveer 0,25 procentpunt lager dan het jaar ervoor. Deze rentedaling heeft de terugbetalingslast verlicht en verbeterde zo de affordability voor veel huishoudens. Tegelijkertijd is de gemiddelde hypotheekduur en het leenbedrag gestegen: de gemiddelde lening bedroeg circa 141.600 euro met een looptijd van gemiddeld 25,6 jaar. De daling van rentes leidde ook tot een daling van de gemiddelde leeftijd van kopers; een aanzienlijk deel van de leningen is toegekend aan personen jonger dan 40 jaar.
Marktsegmenten en misvattingen
Hoewel in de media soms wordt gesproken over een explosie van de handel in nuda proprietà, tonen de cijfers dat deze categorie relatief klein blijft. In 2026 daalde zelfs het aantal transacties in die categorie met meer dan 10% en vormt het slechts een klein percentage van het totale volume. Veel transacties die formeel als verkoop van blote eigendom verschijnen, hebben vaak binnenfamiliale patrimoniumoptimalisatie als achtergrond.
Waarom sommige huizen blijven liggen
Een structureel knelpunt is het lage omloopsnelheid van het woningpark: in Italië wisselen jaarlijks relatief weinig woningen van eigenaar (ruwweg 208 per 10.000 bestaande woningen). In stedelijke centra ligt dit cijfer hoger, maar het benadrukt dat het totale potentieel van de markt nog niet wordt benut. Factoren als locatie, staat van onderhoud en mismatch tussen vraag en aanbod in kleinere gemeenten spelen hier een rol.
Huurmarkt: stijgende prijzen in stedelijke centra
De huursector liet eveneens een toename zien: er werden bijna 1,3 miljoen nieuwe huurovereenkomsten geregistreerd, een stijging ten opzichte van het voorgaande jaar. In grote steden liggen de huurprijzen per vierkante meter duidelijk hoger: in Milaan bedroeg het gemiddelde huurcanon voor reguliere contracten circa 206 euro/jaar per m², in Rome rond 162 euro/jaar per m² en Firenze iets hoger. Ook het aandeel contracten met canone concordato nam toe in sommige stedelijke markten.
Samengevat: 2026 liet een markt zien die profiteert van gunstiger financieringsvoorwaarden en meer transacties, maar tegelijk wordt gekenmerkt door sterke regionale verschillen en een groot aandeel woningen met weinig doorstroom. Het beeld is er een van herstel, met nog steeds ruimte voor structurele verbeteringen in bereikbaarheid en aanbodmatch.