Het ambitieuze $25 miljard-project om aardgas van de Noord-Sloof van Alaska om te zetten in Alaska LNG staat sinds september onder een zware publieke schijnwerper. Een reeks ontslagen op het hoogste niveau en beschuldigingen dat de Russische energiegigant Novatek het initiatief al financieel stuurde, hebben vragen doen rijzen over de naleving van de Amerikaanse sanctieregelgeving. Terwijl de regering van Donald Trump het initiatief onlangs bestempelde als een federaal project, blijft onduidelijk hoe de eigendomsstructuur en de financieringsstromen uiteindelijk zullen worden vormgegeven.
In september trad voormalig CEO Joel Riddle terug, gevolgd door bijna de gehele uitvoerende leiding. Riddle verklaarde dat hij er pas laatachter kwam dat Novatek niet alleen een technologische partner was, maar tevens kapitaal en strategische sturing leverde, nog vóór de formele goedkeuring van het Amerikaanse Ministerie van financiën. Volgens interne WhatsApp-berichten heeft senior Novatek-functionaris Denis Solovyov actief gewerkt aan het versnellen van geldtransfers naar de Abu Dhabi-gebaseerde moedermaatschappij Tech Wave Industrial Projects Management.
Leiderschapsschok en beschuldigingen bij Polar Train LNG
De massale uitstroom van senior managers, waaronder CFO Dan Chandra en EVP Jim Smith, wordt door het bedrijf zelf afgeschilderd als een “ontsluiting van een ontevreden medewerker”. Polar Train LNG ontkent de beschuldigingen en benadrukt dat alle activiteiten voortgaan binnen de grenzen van de amerikaanse wetgeving. Het bedrijf stelt dat Tech Wave de financiering heeft verzorgd en de eerste engineering-stap heeft gezet met Amerikaanse aannemers, terwijl zij nog op zoek zijn naar bredere Amerikaanse investeerders. De spanning tussen de twee narratieven blijkt duidelijk in de juridische documenten die de voormalige top van het bedrijf hebben overhandigd aan het advocatenkantoor Baker Botts, dat een mogelijke “Russia-related sanctions concern” signaleerde.
Russische financiering en mogelijke sanctie-schendingen
Novatek, sinds 2023 op de sanctielijst van het Amerikaanse ministerie van Financiën vanwege de invasie van Oekraïne, zou volgens de berichten van de klokkenluider een minority share in het project nastreven. De Russische partij beweert echter dat elke grootschalige samenwerking zowel door Washington als Moskou moet worden goedgekeurd, en verwerpt de voorstelling dat hun technologische bijdrage afhankelijk is van een mogelijke vrijstelling van de sancties op de Arctic LNG-2 faciliteit. De recente grauw-grijze actie van de Trump-administratie – onder andere het tijdelijk activeren van een Graham-Act-vrijstelling voor Moskou – voedt de speculatie dat Washington bereid kan zijn om de sancties te versoepelen ten gunste van een geopolitiek strategisch energie-deal.
Federale herpositionering en buitenlandse investeringen
In een onverwachte wending heeft de president recentelijk verklaard dat het Alaska-LNG-project nu een “U.S. Federal Government Project” is. Via het zogenoemde Investment Accelerator-programma zouden potentiële buitenlandse kapitaalstromen – met name uit Zuid-Korea (gesuggereerd $50 miljard) en Taiwan (ongeveer $4,5 miljard) – kunnen worden aangetrokken om de kosten te dekken. Of die bedragen daadwerkelijk worden geïnvesteerd, blijft onduidelijk; beide landen hebben alleen een “review-fase” aangekondigd. Tegelijkertijd wordt besproken of de federale overheid een eigendomsbelang krijgt, wat de huidige structuur met de Alaska Gasline Development Corp. (25 %) en de privésector Glenfarne (75 %) ingrijpend zou kunnen wijzigen.
Rol van Gentry Beach en Tech Wave
De investering van de Amerikaanse signatuur Gentry Beach, een vriend van Donald Jr., wordt gezien als een verbindende factor tussen de Trump-administratie en de Russische partner. Beach zou eerder onderhandeld hebben over een technologische licentie-deal met Novatek, maar later door de partij zelf is afgewezen. Tech Wave, formeel de moedermaatschappij van Polar Train, dient volgens het bedrijf als financiële motor en heeft de eerste engineering-werkzaamheden al opgestart met Amerikaanse aannemers, terwijl ze zoeken naar aanvullende investeerders. De complexiteit van deze driehoek – Russische financiering, Amerikaanse politieke steun en private investeerders – maakt het project tot een brandpunt van geopolitieke en economische belangen.
Al met al belooft het Alaska-LNG-project meer dan een technisch wonder te worden; het is een strategisch schaakspel waarin de sancties, de federale betrokkenheid en de belangen van zowel Westerse als Russische spelers nauw met elkaar verweven zijn. De uitkomst zal niet alleen de energiemarkt van de Verenigde Staten beïnvloeden, maar ook een precedent scheppen voor hoe grote energie-infrastructuren in een era van geopolitieke spanning kunnen worden gefinancierd.
