In de afgelopen maanden heeft de federale staatsschuld van de Verenigde Staten de mijlpaal van $40 biljoen overschreden. Deze grens werd na een korte periode van slechts vijf maanden bereikt, waarna de totale schuld – en niet alleen het jaarlijkse begrotingstekort – de aandacht van zowel beleidsmakers als beleggers trok. Veel marktvolgers verwachtten dat de Bitcoin-markt, bekend om zijn gelimiteerde aanbod van 21 miljoen munten, als een veilig toevluchtsoord zou dienen tegen een steeds groter wordende overheidsschuld.
Tot nu toe is die veronderstelde automatische koersstijging echter uitgebleven. Tegelijkertijd wijst een recent onderzoek van Fidelity Digital Assets op een onverwachte ontwikkeling: de correlatie tussen de marktkapitalisatie van Bitcoin en het reëel rendement van de 10-jaars Amerikaanse staatsobligatie heeft een historisch hoog positief niveau bereikt, boven de 0,6. Deze bevinding daagt traditionele opvattingen over de rol van Bitcoin in een beleggingsportefeuille.
De Amerikaanse schuld breekt de $40-biljoen grens
De federale schuld omvat alle uitstaande obligaties, schuldbewijzen en andere verplichtingen die de Amerikaanse regering heeft aangegaan sinds haar ontstaan. Het is geen jaarlijkse begrotingsresultaat, maar een cumulatieve som van jaren van tekorten. Toen de schuld in augustus rond de $39 biljoen lag, kostte het nog ongeveer vijf maanden om de $40-biljoen-drempel te passeren – een tempo dat vroeger alleen in crisisjaren werd gezien. Het overschrijden van dit ceiling betekent dat de overheid steeds meer moet lenen op de obligatiemarkt, waardoor de dynamiek van rentetarieven en de vraag naar alternatieve activa onder druk komt te staan.
Waarom de Bitcoin-koers niet automatisch stijgt
De kern van het argument dat Bitcoin een “digitale goud” is, ligt in de schaarste van het aanbod: er kunnen nooit meer dan 21 miljoen munten bestaan, een regel die door geen enkele centrale bank kan worden veranderd. Dat alleen is echter niet voldoende om de prijs te laten stijgen. Een stijging vereist een toename in vraag en die vraag wordt beïnvloed door tal van macro-economische factoren. Een hogere staatsschuld dwingt de Amerikaanse schatkist om hogere rentes te vragen om beleggers aan te trekken. Terwijl obligaties nu een aantrekkelijker rendement bieden, blijft Bitcoin een niet-rendements-activum, waardoor veel korte-termins beleggers het als riskanter beschouwen. Bovendien versterkt een sterke dollar de aantrekkingskracht van staatsobligaties ten koste van alternatieve reserves.
Positieve correlatie met reële 10-jaarsrente
Fidelity’s analyse, gepubliceerd op 15 oktober 2026, meet de relatie tussen de Bitcoin-marktwaarde en het inflatie-gecorrigeerde rendement van de 10-jaars Amerikaanse staatsobligatie. De gemeten correlatiecoëfficiënt van meer dan 0,6 is een ommekeer ten opzichte van eerdere periodes waarin de koppeling juist negatief of nihil was. In de twee maanden voorafgaand aan het rapport steeg de Bitcoin-prijs met bijna 30 %, terwijl de reële 10-jaarsrente meer dan 10 % toenam. Chris Kuiper, Vice President of Research bij Fidelity Digital Assets, koppelde deze gelijktijdige stijging aan de groeiende fiscale druk en de onzekerheid rond de Amerikaanse begrotingsbalans.
De positieve correlatie suggereert dat beleggers, geconfronteerd met een oplopende staatschuld en stijgende obligatierendementen, Bitcoin kunnen zien als een instrument dat zowel schaarste als een onafhankelijk uitgifteschema biedt. Toch is de duurzaamheid van deze relatie onzeker; beleidswijzigingen, nieuwe schuldenonderhandelingen of wijzigingen in de Fed-rentebeleid kunnen de dynamiek weer doen keren. Voor de lange termijn blijft de fundamentele tegenstelling tussen een rente-dragend product (obligaties) en een niet-rendement-genererende digitale asset een bepalende factor.
De marktreactie wordt eerder gedomineerd door rentetarieven, inflatieverwachtingen en de relatieve aantrekkelijkheid van staatsobligaties. De recent waargenomen positieve correlatie tussen Bitcoin en reële 10-jaarsrente opent echter een nieuw analytisch raamwerk, waarin de cryptomarkt steeds meer verweven raakt met traditionele fiscale factoren. Beleggers moeten daarom zowel de schaarste-argumenten als de macro-economische realiteit nauwlettend volgen.
