De Verenigde Staten en Japan intervenieerden eind juli 2026 op de valutamarkt en kochten yen om de koers te stabiliseren, acties die plaatsvonden rond bijeenkomsten op Camp David en transacties via New York.
De operatie volgde op een scherpe daling van de yen tot bijna 164 per dollar en had als doel wanordelijke marktbewegingen te vermijden; ultimo aggiornamento: 5 augustus 2026.
Waarom de interventie plaatsvond
De yen verzwakte door een combinatie van structurele factoren, waaronder decennia van lage rente in Japan en tijdelijke wereldwijde kapitaalstromen die carry trades aantrekkelijk hielden. Japan importeerde ongeveer 90 procent van zijn energie en betaalde veel daarvan in dollars sinds de kernramp van 2011, wat de vraag naar dollars versterkte en de wisselkoers kwetsbaar maakte.
Marktdynamiek toonde sterke schommelingen tussen niveaus zoals 150 en 164 yen per dollar, waarna beleidsmakers actie ondernamen om extreme volatiliteit te voorkomen. Marktdeelnemers en beleidsmakers hielden bijeenkomsten van de Bank en de Federal Reserve nauwlettend in de gaten voor mogelijke verdere coördinatie.
Wat er concreet op de markt gebeurde
Op 30 juli 2026 verkocht Japan volgens beschikbare cijfers tot 58,97 miljard dollar aan valutareserves om yen te kopen; autoriteiten gaven aan dat ongeveer 60 miljard dollar werd ingezet ter ondersteuning van de yen. De gecombineerde acties leidden ertoe dat de yen terugkeerde van bijna 164 naar ongeveer 157 per dollar.
De Verenigde Staten faciliteerden transacties via grote banken en via infrastructuur van de Federal Reserve waarbij rapporten wezen op verkopen van euro’s door een groot Fed-instrument om yen te kopen. Tijdens gesprekken op Camp David circuleerden aantekeningen met cijfers die suggereerden dat de Amerikaanse zijde mogelijk tussen 5 en 10 miljard dollar aan directe aankopen overwoog.
Amerikaanse rol, schattingen en operationele details
Er circuleerden schattingen dat de Verenigde Staten tussen ongeveer 780 en ~1570 miljard yen zouden hebben ingezet, maar precieze Amerikaanse bedragen zijn niet formeel vrijgegeven. De Amerikaanse schatkist waarschuwde banken en gaf via de Federal Reserve Bank of New York instructies om zich voor te bereiden op mogelijke verdere acties.
De Amerikaanse operaties werden ondersteund door grote financiële instellingen en door voorzieningen zoals de FIMA Repo Facility, waarmee Japan dollars kon verkrijgen zonder direct Amerikaanse staatsobligaties te hoeven verkopen. Marktwaarnemers noteerden ook operationele voorbereidingen en communicatie tussen banken in New York rond de interventies.
Politieke reacties en binnenlands beleid in Japan
In Japan formuleerde premier Takaichi aanvullende binnenlandse maatregelen om huishoudens te ontlasten; onder meer werd een voorstel besproken om de btw op voedsel te verlagen naar 1 procent vanaf 2027 voor twee jaar, met opties voor volledige vrijstelling als verdere steun noodzakelijk bleek. Dergelijke voorstellen zouden grote fiscale consequenties hebben terwijl het kabinet tegelijk wil blijven investeren in defensie, technologie en zorg.
De gouverneur van de Bank of JapanKazuo Ueda werd genoemd als gesprekspartner voor verdere coördinatie; er was een geplande ontmoeting tussen de Amerikaanse schatkistsecretaris en Ueda tijdens bijeenkomsten eind augustus om verdere afstemming te bespreken.
Marktreacties bleven gemengd: sommige analisten vonden coördinatie noodzakelijk om extreme volatiliteit te vermijden, anderen wezen op het risico dat koerswinsten tijdelijk waren zolang renteverschillen tussen Japan en de Verenigde Staten bestonden. De situatie bleef in ontwikkeling en markten waren alert op signalen van aanvullende operaties.
