De provincie Limburg staat aan de kant van een nieuwe overeenkomst waarbij Royal Schiphol Group voor de tweede keer 40 % van de aandelen van Maastricht Aachen Airport (MAA) verwerft. Op het eerste gezicht lijkt het een elegante manier om een langlopend financieel probleem af te stappen, maar de cijfers onthullen een veel zwaardere last voor de provincie.
Achtergrond van MAA: faillissementsgevaar en eerdere overnames
In 2013 dreigde MAA met een faillissement, waarna de provincie ingreep en een deel van de aandelen overnam. Een private investeerder tekende later een contract met de belofte van een heropleving, maar teleurstellende resultaten leidden er in 2019 toe dat de provincie weer 100 % eigenaar werd. Ondanks een onderzoek in 2022—een maatschappelijke kosten-batenanalyse (MKBA)—dat aantoonde dat sluiting van de luchthaven voor zowel Limburg als Nederland meer voordelen dan kosten zou opleveren, besloot de Provinciale Staten de luchthaven onder voorwaarden open te houden.
De nieuwe verkoop aan Schiphol: cijfers en voorwaarden
Het huidige aanbod vraagt van Limburg een betaling van €130 miljoen voor de overdracht van 40 % van de aandelen, een bedrag dat vier keer zo hoog is als de eerder beloofde bijdrage van Schiphol van €33 miljoen. Ter vergelijking: voor een tweede keer kocht Schiphol een grachtenpand in Amsterdam ter waarde van €4,2 miljoen. Bovendien is er een clausule die de provincie verplicht om, mochten de noodzakelijke vergunningen voor een langere startbaan uitblijven, de 80 % die nog in handen van de provincie zijn, terug te kopen voor meer dan €8 miljoen.
Financiële consequenties voor de provincie
Naast de afkoopsom moet Limburg nog diverse extra lasten dragen: een nabetaling van €7 miljoen voor achterstallig onderhoud, een subsidie van minimaal €70 miljoen over de komende tien jaar voor niet-economische diensten zoals brandweer en beveiliging, en de overdracht van een cargoloods ter waarde van ruim €10 miljoen. Bovendien blijven bijna €35 miljoen aan leningen aan de luchthaven onbetaald, terwijl een mogelijke PFAS-sanering en de aanschaf van nieuwe brandweervoertuigen nog eens €7 miljoen kosten. Alles bij elkaar vormt een financieel gewicht dat de provincie jarenlang bezwaarlijk maakt.
Keuzes voor de provinciale politiek: vervolg of faillissement?
De deadline voor het aanbod loopt tot 31 december dit jaar, waardoor de Provinciale Staten onder grote tijdsdruk staan. Een alternatieve route—het faillissement van MAA—blijft ongespecificeerd, waardoor beslissers geen helder kosten-en-batenoverzicht hebben. Het dilemma is duidelijk: een ‘slechte’ transactie met Schiphol die de provinciale begroting zwaar belast, of het risico op het definitieve einde van de luchthaven in Beek. Tot op heden ontbreekt een grondige berekening van de faillissementskosten, waardoor een volledige afweging van de twee negatieve scenario’s nog niet mogelijk is.
