Op de mortgages is er veel te zeggen en helaas is alles altijd het tegenovergestelde van alles.
Tot voor kort leek de enige verdediging tegen risico’s in feite de
Welnu, het lijkt erop dat zelfs deze laatste “barrière” is afgebroken en dat, paradoxaal genoeg, een nieuwe verdediging alleen kan komen van de veel gedemoniseerde variabele rente. Bijdragend aan dit keerpunt was vooral het Anticrisisdecreet voor 2009, dat alleen voor variabele tarieven het maximumplafond van 4% vastlegde.
Deze nieuwe wetgeving kwam ten goede aan degenen die de overgang van vast naar variabel hadden gemaakt, maar bestrafte ook sterk degenen die er om redenen van voorzichtigheid voor hadden gekozen om de hogere kosten van de fixed rate te dragen.
Een belangrijke rol in dit “herstel” van variabele tarieven heeft ook de drastische verlaging van Euribor gespeeld, waardoor variabele tarieven veel goedkoper zijn geworden.
Wat te doen duque?
Een van de mogelijke wegen zou die van heronderhandeling en subrogatie zijn die momenteel een droge maandelijkse besparing tussen 5,8 en 16,8% mogelijk zou kunnen maken, in afwachting van de voorzienbare en verdere daling van Euribor in 2009.
Maar voordat u deze stap zet, is het goed om erover na te denken, omdat de Euribor, zoals alle indices, niet voor altijd zal dalen en daarom een risico, en zelfs een sterk risico, blijft bestaan.
De meest voorzichtigen kunnen daarom besluiten om trouw te blijven aan de “vaste formule”, waardoor een hypotheek wordt vastgelegd met een rente die, misschien vandaag, hogere kosten met zich meebrengt, maar die handiger en veiliger zal zijn in een meerjarig perspectief.
Er moet echter aan worden herinnerd dat zelfs vaste tarieven valkuilen verbergen, gekoppeld aan de trend van IRS-tarieven, waarvoor een daling wordt verwacht in 2009.
Het resultaat? Geen zekerheid over de keuze of het gemak van de ene of de andere optie, de hypotheek blijft een “terno al lotto”.
